مقدم است . مسأله 1997 - اگر شك كند زكاتى را كه بر أو واجب بوده داده يا نه ، ومالي كه زكات به آن تعلق گرفته موجود باشد ، بايد زكات را بدهد ، هر چند شك أو براي زكات سالهاى پيش بوده باشد ، واگر آن مال تلف شده زكاتى بر أو نيست ، هر چند از سال حاضر باشد . مسأله 1998 - فقير نمى تواند زكات را به كمتر از مقدار آن صلح كند ، يا چيزى را گران تر از قيمت آن بابت زكات قبول نمايد ، يا زكات را از مالك بگيرد وبه أو ببخشد ، ولى كسى كه زكات بدهكار است وفقير شده ونمى تواند زكات را بدهد ، چنانچه بخواهد توبه كند ، فقير مى تواند زكات را از أو بگيرد وبه أو ببخشد . مسأله 1999 - جمعى از فقهاء " أعلى الله مقامهم " فرموده اند : انسان مى تواند از زكات ، زمينى را وقف كند يا قرآن يا كتاب ديني يا كتاب دعا بخرد ووقف نمايد ومى تواند توليت وقف را براي خود يا أولاد خود قرار دهد ، ولى ولايت مالك بر وقف وتعيين متولى بدون مراجعه به حاكم شرع محل اشكال است . مسأله 2000 - انسان نمى تواند از زكات ملك بخرد وبر أولاد خود يا بر كساني كه مخارج آنان بر أو واجب است وقف نمايد كه عايدى آن را به مصرف مخارج خود برسانند . مسأله 2001 - انسان مى تواند براي رفتن به حج وزيارة ومانند اينها ، از سهم سبيل الله زكات بگيرد اگر چه فقير نباشد ، يا اين كه فقير باشد وبه مقدار مخارج سالش زكات گرفته باشد ، وبنابر احتياط واجب معتبر است كه اين أمور علاوة بر اين كه طاعت هستند ، داراى مصلحت عمومى نيز باشند ، مانند تعظيم شعائر وترويج دين . مسأله 2002 - اگر مالك فقيرى را وكيل كند كه زكات مال أو را بدهد ، چنانچه آن فقير احتمال دهد كه قصد مالك اين بوده كه خود آن فقير از آن زكات بر ندارد ، نمى تواند چيزى از آن را براي خودش بردارد ، واگر يقين يا اطمينان داشته باشد كه قصد مالك اين نبوده ، براي خودش هم مى تواند بردارد .